نگات قشنگه ولیکن یه کم عجیب و مبهمه من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه

منو گزاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر نمی دونم شاید سفر برای دردات مرهمه

هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه

آخرشم دق می کنم تا منو دوست داشته باشی مردن که از عاشقیه یک دفعه نیست که کم کمه

برو به خاطره خودت اما به من یه قول بده هر جای دنیا که بری دیکه نشی ماله همه

رسم که لحظه سفر یادگاری به هم میدن قشنگ ترین هدیه تو تو قلب من یه مشت غمه

♥امید♥

                        بابا با مراما چرا نظر یادتون میره